براي زيستن دو قلب لازم است: قلبي که دوست بدارد و قلبي که دوستش بدارند قلبي که هديه کند و قلبي که بپذيرد قلبي که بگويد و قلبي که جواب دهد قلبي براي من و قلبي براي تو تويي که ميخواهم هميشه در کنارم باشي

چشمانم را كه مي گشايم لبخند خداوند باز هم بر من مي تابد و مرا به شوق بودن و ماندن در فردايي چون امروز زيبا مي رساند . قدم در شهري مي گذارم كه شقايق ها ديروز به آن بازگشتند . شهر من شهر زيبايي ها شهري كه در آسمانش ستارگان هر شب ضيافتي شاهانه دارند . شهري كه هنوز هم مي توان در آن نواي دلنشين ناقوس عشق را شنيد . شهري كه خورشيد و خداوند هر روز بر آن مي نگرند و باران بر آن ملودي زيبايي ها را مي نوازد . شهر من شهر زيبايي ها و كوچه هايش خاطرات سبز عاشق

چقدرسخته توچشماي کسي که تمام عشقت رو دزديده و بجاش يه زخم هميشگي روبه قلبت هديه داده زل بزني وبه جاي اينکه لبريزازکينه ونفرت بشي حس کني هنوزهم دوستش داري

هفت شهر عشق شهر اول : نگاه و دلربايي شهر دوم : ديدار و آشنايي شهر سوم روزهاي شيرين و طلايي شهر چهارم : بهانه،فکر،جدايي شهر پنجم : بي وفايي شهر ششم : دوري و بي اعتنايي شهر هفتم : اشک،آه،تنهايي

نميخوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم... چون دنيا يه روز تموم ميشه... نميخوام بگم که مثل گلي... چون گل هم يه روز پژمرده ميشه... نميخوام بگم که سياهي چشمات مثل شبهاي پر ستاره اس... چون شب هم بالاخره تموم ميشه... نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالي... چون اب که هميشه پاک نميمونه... نميخوام بگم که دوستت دارم... چون منکه اصلا دوستت ندارم... بلکه من عاشقتم... چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بودن

نمي دانم محبت را بـر چه کاغذي بنويسم که هرگز پاره نشود بـرچـه گلـي بـنويـسم که هـرگز پرپر نشـود بـر چه ديواري بنويسم که هرگز پاک نشود بـر چه آبـي بنويسم که هـرگز گل آلود نشود وسرانجام بـر چه قلـبي بنويسم که هـرگز سـنگ نشود

هنگامي که عشق در هياهوي زندگي آدم ها گم مي شود .زندگي رقص رنگين کمان خويش را از ياد خواهد برد و نغمه آهنگين خويش را فراموش مي کند در چنين شرايطي زندگي شعر نمي گويد شور در دامن ندارد .اين تنها عشق است که شما را به ديگران به کل هستي و خدا و خود شما پيوند مي زند عشق مقدس است پس هميشه عاشق باقي بمانيد که دوست داشتن زيباست

به کودکي گفتند عشق چيست؟ گفت بازي، به نوجواني گفتند عشق چيست؟ گفت رفيق بازي، به جواني گفتند عشق چسيت؟ گفت پول و ثروت، به پيرمردي گفتند عشق چيست گفت عمر و اخر به عاشقي گفتند عشق چيست؟ چيزي نگفت اهي کشيد سخت گريست

زندگي دونيمه است، نيمه اول اميد به نيمه دوم و نيمه دوم در حسرت نيمه اول. نه زندگي انهقدر شيرين است که انسان به خاطر ان شرافتش را بدهد و نه مرگ انقدر شيرين است که انسان به ان دل بندد.اي کاش سه چيز در دنيا نبود:عشق، غرور، دروغ، که انسان به خاطر عشق از روي غرور، دورغ نمي گفت

از خداخواستم تا شکيبايي ام بخشد!خدا گفت:نه شکيبايي زاده رنج و سختي است شکيبايي بخشيدني نيست به دست اوردني است از خدا خواستم تا خوشي و سعادتم بخشد!خدا گفت:نه من به تو نعمت و برکت دادم حال با توست که سعادت را فرا چنگ اوري از خدا خواستم تا از رنجهايم بکاهد!خدا گفت:نه رنج وسختي تو را از دنيا دورتر و دورتروبه من نزديکتر ميکند از خدا خواستم تا روحم را تعالي بخشد!خدا گفت:بايسته انست که تو خود سر بر اوري و ببالي اما من تو راهرس خواهم کرد تا سود مند و پر ثمر شوي

هرگز دستي را نگير وقتي قصد شکستن قلبش رو داري* هرگز نگو براي هميشه وقتي ميدوني جدا ميشي* هرگز نگو دوست داري اگر حقيقتا به آن اهميت نميدي* درباره احساست سخن نگو اگر واقعا وجود ندارد* هرگز به چشماني نگاه نکن وقتي قصد دروغ گفتن داري* هرگز سلامي نده وقتي ميدوني خداحافظي در پيشه* به کسي نگو تنها اوست وقتي در فکرت به ديگري فکر ميکني* قلبي را قفل نکن وقتي کليدش رو نداري* و کسي رو که دوست داري به اين آسوني ها از دست نده,